پرسشنامه خودکارآمدی شرر در سال ۱۹۸۲ توسط شرر و همکاران طراحی شد. نسخه اصلی این پرسشنامه شامل ۳۶ گویه بود که سازندگان آن بر اساس تحلیل های انجام شده گویه هایی را مبنای تحلیل قرار دادند که بار عاملی ۴۰/۰ را در هر یک از عوامل اجتماعی و عمومی داشتند. بر این اساس، گویه هایی که دارای این ویژگی نبودند حذف شدند و آزمون به ۲۳ گویه کاهش یافت. از این تعداد، ۱۷ گویه خودکارآمدی عمومی را میسنجد. هر گویه بر اساس مقیاس لیکرت از دامنه کاملاً مخالفم تا کاملاً موافقم تنظیم میشود.
خودکارآمدی قضاوتی شخصی از چگونگی انجام کارهایی است که تأثیرات آنها به آینده مرتبط میشود. روانشناسان خودکارآمدی را از زوایای مختلف مورد بررسی قرار دادهاند. کتی کولب عبارت ذیل را به تعریف باندورا از خودکارآمدی اضافه میکند.
«باور به تواناییهای ذاتی به معنی ارزشگذاری مجموعهٔ خاصی از نقاط قوت شناختی است. همچنان شامل عزم و پشتکار برای غلبه بر موانعی است که در مسیر استفاده از آن تواناییهای ذاتی، برای رسیدن به اهداف، قرار میگیرند.»
خودکارآمدی، بر همهٔ زمینههای تلاش انسان اثر میگذارد. خودکارآمدی از طریق تعیین باورهایی که یک فرد در مورد قدرت خود بر تأثیرگذاری بر موقعیتها دارد، بر قدرت واقعی فرد در هنگام مواجهه با چالشها و انتخابهایی که فرد انجام میدهد، تأثیر دارد.
منبع: ویکی پدیا
